Mormoni i Żydzi - spotkanie o dialogu

Pierwsze, lecz z pewnością nie ostatnie spotkanie na temat historii i współczesności stosunków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich z Judaizmem odbyło się 9 września w warszawskiej kaplicy. Głos zabrali reprezentanci obu stron - Piotr Kowalik z Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie i Mark Paredes - specjalistę od stosunków między mormonizmem i judaizmem z Los Angeles.

"Przychodzę tu, aby pokazać, że Żydom bardzo zależy na dialogu z innymi wyznaniami" - powiedział na wstępnie Piotr Kowalik, reprezentujący warszawską społeczność żydowską. Piotr Kowalik od lat jest zaangażowany w dialog międzyreligijny, m.in. w ramach Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. Opierając się na doświadczeniu dialogu stwierdził: "My, Żydzi, znajdujemy z Chrześcijanami wspólny język wiary, wspólny język modlitwy i wspólne pola działań. Wspólny język wiary wyraża się poprzez oddawanie czci Bogu i posłuszeństwo Jego przykazaniom - Dekalogowi - oraz wartościom, które z nich wynikają, wspólny język modlitwy to m.in. Psalmy, a wspólne pola działań - to wszystko, co możemy zrobić dla polepszenia tego świata".

Właśnie tym obszarom poświęcone było spotkanie. Znawca stosunków mormońsko - żydowskich, Mark Paredes, przedstawił długą i bogatą historię relacji wiary - bo tak trzeba podejść do związków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich z Judaizmem. Począwszy od Józefa Smitha, w nauczaniu Kościoła kwestia zjednoczenia Izraela była bardzo istotnym elementem. Jak pisał Smith w 1834 r. "Wierzymy, że Bóg podniósł swoje ramię, aby odnaleźć pozostałych z Jego ludu, Izraela, a bliski jest czas, gdy zgromadzi on ich rozproszonych na cztery strony świata i umieści z ich własnej Ziemi, którą On dał ich ojcom przez przymierze." W tym duchu wysłał on do Ziemi Świętej apostoła Orsona Hyde'a, aby poświęcił ten kraj dla ponownego zgromadzenia potomków Judy. Wówczas, w roku 1841, w Palestynie żyło zaledwie około 10 tys. Żydów. Dziś mieszka tam ponad 5 milionów Żydów, a pamięci Orsona Hyde'a, który w swej modlitwie poświęcającej nawiązał do utworzenia państwa żydowskiego, poświęcono pomnik na Górze Oliwnej nad Jerozolimą.

Relacja w modlitwie to relacja wobec Boga, w oddawaniu Mu czci zgodnie z wyznawanymi przekonaniami. Ciekawe jest to, że już w XIX wieku żydowskie święta w "sercu mormonizmu", jakim jest Salt Lake City, były celebrowane we współdziałaniu z Mormonami. Żydzi obchodzili Rosz Haszana na Placu Świątynnym w 1865 roku, a święta Jamim Noraim rok później - w kościelnej Sali Siedemdziesiątych. W roku 1903 Prezydent Joseph F. Smith przemawiał na ceremonii wmurowania kamienia węgielnego pod pierwszą synagogę ortodoksyjną w stanie Utah. Kościół pokrył większość kosztów jej budowy.

Mark Paredes wspominał o mormońskiej nauce o świątyni i związkach z biblijnymi świątyniami starożytnego Izraela. Wspomniał, że w nauce Kościoła Judaizm nie jest postrzegany jako "korzenie" religii. Posługując się analogia do drzewa, dla Mormonów Judaizm stanowi raczej "wewnętrzne słoje" drzewa wiary.

Wspólny język działań może mieć wiele wymiarów. W Polsce współpraca się już rozpoczęła - poprzez społeczną pracę misjonarzy przy konserwacji cmentarza żydowskiego w Warszawie.

Liczne pytanie zebranych dotyczyły zwyczajów żydowskich i praktyk Judaizmu. Spotkanie było okazją, aby poznać je lepiej dzięki wielkiej wiedzy Piotra Kowalika, który był oblegany także w czasie nieformalnego późniejszego, koszernego poczęstunku.